Category Archives: Bed, Bad, Brood (en Begeleiding)

Lezing: Verslag INLIA

Facebooktwitterlinkedinmail

Bed, Bad, Brood lezing over INLIA Groningen.

Er waren in totaal 35 personen afgekomen op de lezing van John van Tilborg, waarvan 8 personen van de PKN de Baaij uit Etten-Leur.

INLIA (Internationaal Netwerk van Lokale Initiatieven van Asielzoekers is een internationaal initiatief vanuit de kerken en bestaat al sinds 1983 en bestaat nu in Groningen ruim 30 jaar. Men heeft nu in Groningen een grote boot, die van het Rode Kruis is geweest en een hotel waar tezamen 300 mensen wonen. Daarnaast heeft INLIA nog 30 huizen in de stad, waar mensen onder begeleiding of bij gezinnen wonen. In totaal heeft men 50 mensen in dienst om alle in goede banen te leiden.

John van Tilborg begon met 2 Bijbelteksten, waarbij hij de Brief van Paulus aan de Romeinen 13,1-7 citeerde, waar er duidelijk aangegeven wordt dat er een scheiding is tussen Kerk en Staat que bevoegdheden, maar dat er van de andere kant ook een noodzaak tot hulp bieden is bij het opnemen van vluchtelingen (Mattheus, 25, 35-36) De grote vraag is hoe je beide Bijbelteksten kunt verenigen.

Verdere stelde de spreker’ Je moet erkennen dat de straat geen oplossing is, maar juist het probleem. Doen alsof mensen niet bestaan en dat er geen gevolgen zijn voor hemzelf of de gemeenschap, leidt tot risico’s op het gebied van de openbare orde, de (volks)gezondheid en de humaniteit van de samenleving. Het is dan zaak vanuit je eigen verantwoordelijkheid aan de slag te gaan, in samenwerking met en erkenning van de verantwoordelijkheid van de ander.

Belangrijk vond hij voor de gasten
a) Rust, ruimte en respect
b) Vertrouwen
c) Verantwoordelijkheid delen
d) Opheffen van belemmeringen (waarom is er iets misgegaan in de procedure)
e) Zelf actief worden
f) Eerlijk procederen
g) Al het werk in teken van oplossingen stellen en gemeentebestuur medeverantwoordelijk maken met behoud van eigen opvangmogelijkheid.
h) Als beweging of instantie werk je ook voor en met de samenleving

Verder viel op dat het een belangrijk punt van ondersteuning is het helpen met het achterhalen van de identiteit van een persoon en stelde hij ook vraagtekens bij de noodzaak van het chequen door de vreemdelingenpolitie

LVV
Er zijn door de rijksoverheid 5 pilots aangewezen, waarvan Groningen er een van is. Gekeken wordt nu wat de best-practises zijn en hierbij springt Tonningen er wel uit doordat men 300 ongedocumenteerden opvangt en ook nog satellietsteden heeft zoals Emmen waar ook mensen opgevangen worden. Voordeel is wel dat Ter Apel in de buurt ligt. Hij hoop vurig dat dit kabinet nog beslist en het aantal LVV’s uitbreidt
dank aan Jon van Tilburg
Tenslotte hield hij nog een vurig pleidooi tegen de strafbaarstelling van illegaliteit zoals in Nieuwsuur prominente politici van VVD en CDA in januari 2020 nog beweerden.

Door: Jan Hopman.

Appeltjes van Oranje 2020

Facebooktwitterlinkedinmail

Hoera! wij zijn genomineerd


Met jouw stem maken wij kans op een Appeltje van Oranje! Dé prijs van het Oranje Fonds voor sociale projecten. We zijn namelijk een van de genomineerden en daar zijn we echt super trots op. Mochten we winnen, dan ontvangen we een bronzen beeldje uit de handen van Koningin Máxima én € 15.000,-. Met dat geld kunnen wij nog meer maatjes bij elkaar brengen.

Dit jaar gaan de Appeltjes van Oranje naar de beste maatjesprojecten. Maatjes zijn er in allerlei soorten, bijvoorbeeld: huiswerkmaatjes, boodschappenmaatjes en wandelmaatjes. Allemaal helpen ze elkaar om beter ‘samen te leven’ in onze samenleving.

Het allerleukste is dat als wij winnen jij als stemmer kans maakt om door het Oranje Fonds uitgenodigd te worden om aanwezig te zijn bij onze uitreiking. Dit vindt namelijk plaats op Paleis Noordeinde. Een super bijzondere dag om bij aanwezig te zijn.

Vind jij ook dat wij deze impactvolle prijs verdienen? Stem dan op ons via:
Stempagina van het MCB.

 

 

Dank voor uw steun en stem!

 

Doe mee en laat het iedereen weten!
Download en verspreid bijgevoegde poster of flyer.

Lezing: INLIA-directeur

Facebooktwitterlinkedinmail

INLIA over asielzoekers, vluchtelingen en ongedocumenteerden

INLIA directeur: John van Tilburg uit Groningen komt spreken over asielzoekers, vluchtelingen en ongedocumenteerden.

Op woensdag 15 januari a.s. om 19.30 uur komt de directeur van Inlia (Internationaal Netwerk van Lokale Initiatieven met Asielzoekers) John van Tilborg in het Mondiaal Centrum Breda, Roland Holststraat 71 spreken over hoe zij met asielzoekers en ongedocumenteerden in Groningen werken.

Zoals wellicht bekend heeft op dit moment iedere grote gemeente een oplossing voor asielzoekers en ongedocumenteerden, die niet meer door de overheid opgevangen worden, maar nog wel een verblijfsrecht hebben. Het Mondiaal Centrum doet dit voor de gemeente Breda en omstreken, maar bestaat in april 2020 vijf jaar en heeft lang niet zo´n staat van dienst als INLIA in Groningen. Daarom zijn we erg verheugd dat John van Tilborg naar Breda komt om over INLIA spreken, dat al ruim 30 jaar geleden is opgericht.

Het is opgericht om kerken en instellingen te begeleiden in de opvang van asielzoekers in nood en hen juridisch en maatschappelijk te ondersteunen en hen een Bed, Bad, Brood en begeleiding te geven.
Het beschikt op dit moment over 5 stichtingen met 35 beroepskrachten, tien stagiaires en meer dan 100 vrijwilligers. Hij zal uitgebreid ingaan over de ontwikkeling van INLIA met een schip waar ruim 300 mensen opgevangen worden.

Daarnaast zal hij ook ingaan op de landelijke ontwikkelingen. Bij de tot standkoming van de huidige regering is afgesproken dat er 5 pilots te weten: Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Eindhoven en Groningen opgericht worden. Er wordt bij de pilots gebruik gemaakt van de ervaringen van NGO’s op dit moment.

Het is een moeizaam proces, omdat op dit moment elke gemeente haar eigen beleid heeft. Zo wordt er in Breda door een speciaal daarvoor benoemde commissie bestaande uit Dienst Terugkeer en Vertrek, Vreemdelingenpolitie, Gemeente, Stichting Maatschappelijke Opvang en Vluchtelingenwerk bepaald wie er wel of niet toegelaten wordt op voordracht van het Mondiaal Centrum. Wordt iemand toegelaten, dan krijgt hij of zij Bed, Bad en Brood en Begeleiding, maar het is verplicht om aan een eigen toekomstvisie te werken. Dat kan zijn onder begeleiding terugkeer naar het land van herkomst, herhaald asielverzoek indienen of door migreren naar een derde land. Ook kan men zelf voor leven in de illegaliteit kiezen.

Op al deze vragen, die het asielbeleid ons stellen kan John van Tilborg ons gezien zijn inspirerende manier van spreken een antwoord geven.

Meer info via mondiaalcentrumbreda

Verslag van de lezing

Onze: Cis, Florentine en Wanda

Facebooktwitterlinkedinmail

Vandaag stel ik u voor aan; Florentine, Wanda, Cis

Nou, u zou denken dat ik haast krijg, komt ze ineens met drie mensen tegelijk op de proppen.

Nee hoor, deze drie mensen runnen de bed, bad, brood -werkgroep.
Dit zijn Florentine, Wanda en Cis. Ook zij zijn alle drie benaderd (zoals wel meer mensen) door Jan Hopman met de vraag om ook in boeimeer een werkgroep “bad, bed en brood” op te starten. Florentine en Cis hadden op dat moment al ruim 10 jaar ervaring in het begeleiden van mensen in kansarme situaties . Ook met asielzoekers. Wanda was aan een studie als counselor bezig en werkte als vrijwilligster op de inloop in de wijk Biesdonk Na aanvankelijk met drieën en naast hen Jan Hopman, Bram, Martin en Rob Sloot, hieraan begonnen te zijn merkte zij al gauw dat het een hele bulk werk inhield. Zij wilden immers niet alleen “bed, bad en brood” leveren maar ook begeleiding van hun toekomstige doelgroep. Er werd beraadslaagd. Ze besloten een betaalde kracht erbij te vragen voor het vaak complexe en ook veel administratief werk. Voorgelegd aan het bestuur kregen zij hiervoor toestemming Dat bleek een goede zet. Het werd een stuk overzichtelijker en gaf dus de broodnodige rust. Op deze administratieve plek kwam Vincent. Nu konden zij hun aandacht richten op de beoogde doelgroep en hen de begeleiding geven die zij nodig hadden. Die doelgroep bestaat uit de mensen die nog hun laatste kans afwachten om van de rechter een positieve uitslag te horen aangaande hun verblijf hier.
Het is dus tegenwoordig niet meer BBB. Maar BBB en B de vierde B staat dus voor begeleiding

Alle drie deze vrouwen brachten hun eigen ervaring mee die ze in hun baan al hadden opgedaan. Ze ontwikkelden diverse activiteiten die het ledig wachten op de uitspraak voor de mensen draaglijk maakten. Bijvoorbeeld met taalcursussen waarvoor de mensen naar de bibliotheek gaan. Dit is op zich al een oefening in integreren. Zo’n onderneming lijkt onbetekenend maar zoiets prikkelt je, je wordt uitgedaagd je capaciteiten te gebruiken. En dat geeft voldoening. Zo was er een vrouw die ook in dit project meedeed. Zij merkte dat ze het moeilijk vond zaken te onthouden. Ze heeft op een gegeven moment de methode voor zichzelf bedacht; Ik neem per dag één woord en dat moet ik aan het eind van de dag kunnen a) uitspreken, b) gebruiken en c) schrijven,
Het is geweldig als je merkt dat de mensen gemotiveerd zijn en ouw hulp beantwoorden met goede resultaten. Florentine, Wanda en Cis en hun collega’s zetten hun schouders eronder., De dames mogen dan wel met pensioen zijn, van stilzitten is geen sprake.

Door Anneke Rasink

Geloven zonder grenzen

Facebooktwitterlinkedinmail

Jan van der Kolk spreekt over de betrokkenheid van kerken bij vluchtelingen en asielzoekers

Het Mondiaal Centrum Breda is een van de vele plaatsen in Nederland waar opvang wordt gerealiseerd voor vluchtelingen die officieel niet mogen blijven, maar ook niet naar hun land terug kunnen en vaak ongedocumenteerd zijn.

Veel kerken, protestantse gemeenten en parochies – en vele van hun leden – zetten zich in om vluchtelingen, asielzoekers en ongedocumenteerden in nijpende situaties te ondersteunen, en om het beleid van de overheid om te buigen in een humanitaire aanpak. Wat beweegt mensen om zich in kerkelijk verband voor hen in te zetten? En hoe houden zij dit vol in een vaak weerbarstige praktijk?

Het zijn zeker niet alleen mensen uit de kerken die zich dit doen. Niemand heeft immers het alleenrecht op humaniteit. En aandacht voor je medemens is eveneens een zaak van iedereen, of zou dat moeten zijn.
Maar waarom doen mensen dit? En hoe houden ze het vol? En als je je ervoor inzet, hoe sta je dan anderen te woord, die er geen heil in zien vreemdelingen toe te laten en te herbergen?
Hoe bepaal je je opstelling in gesprekken over regeringsbeleid?

Begin november verscheen een brochure van de Raad van Kerken over de betrokkenheid van kerken bij vluchtelingen en asielzoekers. Deze brochure, “Geloven zonder grenzen,” geeft een theologische doordenking, aandachtspunten voor beleid en perspectieven voor de toekomst. De werkgroep vluchtelingen hoopt met de brochure al diegenen die zich met hart en ziel inzetten te bemoedigen en te motiveren om door te gaan.

Het MCB en de raad van Kerken Breda wil graag hierover in gesprek gaan. Daarom komt de voorzitter van de werkgroep vluchtelingen van de Raad van Kerken, Jan van der Kolk, naar Breda om een inleiding te geven op woensdag 18 december om 19.30 uur in het MCB, Roland Holststraat 71.
U bent van harte welkom.

Programma: Lezingen 2019

Facebooktwitterlinkedinmail

Activiteiten in het Mondiaal Centrum Breda in november en december

Dit seizoen wil het Mondiaal Centrum extra aandacht schenken aan migratievraagstukken, waar het thema vluchtelingen en ongedocumenteerden een onderdeel van zijn. Op Wereld-armoededag heeft het MCB aandacht geschonken aan hoe ongedocumenteerden moeten leven en hoe de opvang nu via Bed,Bad, Brood en begeleiding geregeld is
Vluchtelingen en migranten zijn echter van alle tijden.

13 november

Op woensdag 13 november om 19.30 uur zal in het Mondiaal Centrum Breda, Roland Holststraat 71 de bekende Amsterdamse historicus Jan Lucassen, die van sociale geschiedenis zijn levenswerk gemaakt heeft, een lezing geven over ‘Vijf eeuwen migratie’ naar aanleiding van zijn boek met de gelijknamige titel.
In ‘Vijf eeuwen migratie’ van historici Leo en Jan Lucassen staat de lange en rijke migratie-geschiedenis van Nederland centraal. De geschiedenis van de afgelopen vijf eeuwen laat zien dat onbehagen over migratie niets nieuws is, maar ook dat tijden van paniek en pessimisme worden afgewisseld door – soms lange – periodes van acceptatie. Met een nuchtere blik kun je vaststellen dat de vestiging van nieuwkomers ontegenzeglijk tot een aantal hardnekkige problemen heeft geleid, maar ook dat hun komst onze samenleving én hunzelf veel heeft opgeleverd. ‘Goed gefundeerde kennis is essentieel wanneer we de werkelijkheid beter willen begrijpen en politieke debatten op een zinvolle manier willen voeren,’ schrijven Leo en Jan Lucassen. ‘Vijf eeuwen migratie’ toetst meningen aan de historische feiten. Het boek groeide uit tot een standaardwerk over migratie in Nederland, en is verschenen in een geheel herziene en geactualiseerde editie.

19 november

Daarnaast schenkt het Mondiaal Centrum op dinsdag 19 november om 19.30 uur aandacht aan de actualiteit rond de Koerden. Prof dr. Joost Jongerden zal een powerpointpresentatie geven met als titel ´ De toekomst van Koerdistan, bedreigingen en uitdagingen´.

3 december

Op 3 december om 19.30 uur zal dr. Pablo isla Monsalve van de Latijnsamerika-studies van de Universiteit Leiden de achtergronden belichten van de protesten in Chili. Pablo Isla Monsalve heeft zelf de dictatuur meegemaakt in Chili en kan van binnenuit, maar ook op een afstand de huidige situatie analyseren met als titel `Chili, een Latijns/Amerikaanse oase in politieke brand. Lees meer over deze activiteit

18 december

Vervolgens zal op woensdag 18 december om 19.30 uur in het MCB in samenwerking met de Raad van Kerken de brochure `Geloven voorbij grenzen´ gepresenteerd worden door de voorzitter van de werkgroep Vluchtelingen Raad van Kerken. Het gaat er in deze brochure over de kerkelijke en humanitaire betrokkenheid bij vluchtelingen en asielzoekers.

15 januari 2020

Tot slot komt John van Tilborg spreken over Bed, Bad en Brood en begeleiding en de actuele politieke situatie op woensdag 15 januari om 19.30 uur.

Tegendraads; soms staat het geweten boven de wet

Facebooktwitterlinkedinmail

TEGENDRAADS SOMS STAAT HET GEWETEN BOVEN DE WET

Uit Zorg en Welzijn (05-1–2019)
tekst TEA KEUL, fotografie LINELLE DEUNK

De grote rode draad in mijn leven is het spanningsveld tussen wat de wet ons voorschrijft en wat rechtvaardig is. Dat betekent dat je nogal eens in conflict komt met de wet. Als de wet onrechtvaardig is. dan moet je daar een grens stellen.

Wilbert Willems. voormalig kamerlid en wethouder GroenLinks vult meteen aan: Wat er aan de andere kant ook bij hoort: als je de wet overtreedt. dan moet je de consequenties dragen. Dat speelde al in mijn eerste baan. in de jaren zestig als lekenpastor. Ik had bijvoorbeeld sympathie voor dienstweigeraars en ik steunde ze daarom. Maar ik vond ook dat ze bereid moesten zijn om vervangend werk te doen. Toen ik in 1981 voor de PSP, later GroenLinks, in de Tweede Kamer kwam, heb ik een wetsvoorstel ingediend om wettelijk te verankeren dat werkweigering vanwege gewetensbezwaren niet meer tot ontslag op staande voet zou leiden. Als die bereidheid tot alternatieve taakuitvoering er maar is.

Wilbert Willems heeft zijn tegendraadsheid met de paplepel ingegoten gekregen. `Mijn vader was links en katholiek. Hij was een van de oprichters van de PvdA en heeft na de Tweede Wereldoorlog bijna 25 jaar in de Tweede Kamer gezeten. Bij ons thuis was het volstrekt logisch dat het sociaaldemocratische en het katholieke uitstekend samengaan. Dat je voor je naaste net zo goed zorgt als voor jezelf. Maar in de jaren vijftig mocht je van de katholieke kerk niet lid zijn van die partij. Je mocht ook niet naar de VARA kijken. Dus thuis werd ik altijd al geconfronteerd met dat soort rare fratsen. Mijn vader ging als het nodig was tegen de kerk in. Dat thuisvoorbeeld is mijn richtsnoer geweest. Dat ik tegendraads ben. komt dus vanuit ethische integriteit. je geweten volgen. en niet uit protest.

Toen ik in de jaren zeventig actief was in de protestbeweging probeerde ik steeds het gesprek aan te gaan met de andere kant. Ik heb altijd heel goed kunnen communiceren met de gezaghebbers. Als je bij je eigen overtuiging blijft, dan kun je met iedereen in gesprek gaan. Het heeft met zelfvertrouwen te maken, met stabiliteit in je eigen gedrag en keuzes.

Het gesprek voeren met de andere kant helpt Willems ook nu nog. “Als Mondiaal Centrum hebben we vorig jaar alle fractievoorzitters van de Bredase gemeenteraad uitgenodigd. Bij de raad leefden ernstige twijfels We hebben er hard voor moeten knokken. maar nu krijgen we 400.000 euro van de gemeente voor de huisvesting van ongedocumenteerden. Dat is uiteraard aan voorwaarden gebonden en elke drie maanden bekijkt een onafhankelijke commissie of de mensen nog langer mogen blijven. Niet alle bewoners zijn overigens geaccordeerd door de commissie. Daar zijn we heel transparant in. Het mag niet, maar we doen het toch. Wat moet je anders als er ‘s avonds om tien uur iemand aan de deur staat? Soms wegen de eigen humanitaire overwegingen nou eenmaal zwaarder. Maar de volgende dag hebben we wel contact met Vluchtelingenwerk en de vreemdelingenpolitie.

CV Naam: Wilbert Willems; Functie: Voorzitter Mondiaal Centrum Breda, opvangcentrum voor ongedocumenteerden (o.o.); Dagelijks werk: Sinds zijn afscheid als Groen-Links-wethouder zeer actief in het vrijwillígerswerk; Opvallend feit: Heeft tegendraadsheid met de paplepel ingegoten gekregen

OPROEP Ben je ook tegendraads? En wil je je verhaal delen? Stuur een mailtje naar: zorgenwelzi|n@bs|.nl en omschrijf kort je tegendraadsheid. Wlj nemen contact met je op.

Lezing: Vijf eeuwen migratie

Facebooktwitterlinkedinmail
Op woensdag 13 november om 19.30 uur zal in het Mondiaal Centrum Breda de bekende Amsterdamse historicus Jan Lucassen een lezing geven over ‘Vijf eeuwen migratie’ naar aanleiding van zijn boek met de gelijknamige titel. Iedere maand wil het Mondiaal centrum een inleiding laten geven door iemand die gespecialiseerd is in Vluchtelingen c.q Ongedocumenteerden.

In ‘Vijf eeuwen migratie’ van historici Leo en Jan Lucassen staat de lange en rijke migratiegeschiedenis van Nederland centraal. De geschiedenis van de afgelopen vijf eeuwen laat zien dat onbehagen over migratie niets nieuws is, maar ook dat tijden van paniek en pessimisme worden afgewisseld door – soms lange – periodes van acceptatie. Met een nuchtere blik kun je vaststellen dat de vestiging van nieuwkomers ontegenzeglijk tot een aantal hardnekkige problemen heeft geleid, maar ook dat hun komst onze samenleving én hunzelf veel heeft opgeleverd. ‘Goed gefundeerde kennis is essentieel wanneer we de werkelijkheid beter willen begrijpen en politieke debatten op een zinvolle manier willen voeren,’ schrijven Leo en Jan Lucassen. ‘Vijf eeuwen migratie’ toetst meningen aan de historische feiten. Het boek groeide uit tot een standaardwerk over migratie in Nederland, en verschijnt nu in een geheel herziene en geactualiseerde editie.
Luister hier naar Met het oog op morgen (NOS) met Leo en Jan Lucassen

Anti armoede dag van het MCB

Facebooktwitterlinkedinmail

Anti-armoededag over Ongedocumenteerden in Mondiaal Centrum

Op donderdag 17 oktober wordt er van 14.30 uur tot 16.00 uur in het MCB gelegen aan de Roland Holststraat 71, een workshop gegeven door Vincent Jorritsma, coördinator Noodopvang MCB, over de relatie tussen ongedocumenteerden en armoede.

De vragen daarbij zijn: wie zijn zij, maar vooral hoe leven zij? Zij hebben geen recht op uitkering, geen mogelijkheid om zich in te schrijven bij de gemeente, in feite bestaan ze voor instanties niet en hebben er moeilijk toegang toe. Het grootste probleem is dat ze in onzekerheid leven over hun toekomst Uitgelegd wordt hoe iemand in een dergelijke situatie verzeild geraakt en hoe eruit te komen. Ook zullen ongedocumenteerden zelf aanwezig zijn.

Toch hebben zij in het kader van mensenrechten recht op Bed, Bad, Brood en Begeleiding zoals door de Raad van Europa bepaald, en door veel gemeenten nu ook wordt onderschreven. In ieder geval hebben ze recht op onderdak, recht op een douche en recht op voldoende eten.

In het Mondiaal Centrum ontvangen ze leefgeld en van de Voedselbank ontvangen ze een voedselpakket. Daarnaast gaan ze naar Welkomsttaal in de centrale bibliotheek om de Nederlandse taal te leren en ook om met anderen in contact te komen. Vanuit de werkgroep Bed, Bad, Brood en Begeleiding krijgen ze ook een maatje om hem of haar te begeleiden bij alle voorkomende vragen zoals contact huisarts, tandarts, GGZ, maar ook het deelnemen aan sportclubs etc. Er wordt van hun ook gevraagd om te werken aan hun eigen persoonlijke situatie.

Deze situatie wordt iedere twee maanden geëvalueerd door een speciale commissie die bestaat uit: de Dienst Terugkeer en Vertrek, Vreemdelingenpolitie, Vluchtelingenwerk, Stichting Maatschappelijke Opvang en de gemeente Breda. Het MCB geeft slechts advies over de personen en zorgt voor noodopvang .
Deze workshop wordt gegeven in een cyclus om het thema vluchteling, migratie en ongedocumenteerden beter te kunnen begrijpen.

Meer info zie https://mondiaalcentrumbreda.nl

Lees het persbericht in Breda vandaag

Armoede en rechteloosheid maken je geen tweederangs mens!

Facebooktwitterlinkedinmail

Armoede en rechteloosheid maken je geen tweederangs mens.

Iedereen doet mee betekent ook: iedereen doet mee!

“lnclusieve stad betekent: iedereen doet mee. Iedereen doet mee betekent ook iederéén doet mee. Maar ik zie aan de onderkant een heleboel mensen afvallen. Mensen die er eigenlijk niet meer bij horen. Mensen met schulden, met beperkingen, mensen die geen recht hebben om hier te verblijven.” “ik zie ook, met mijn pet van de toegankelijke stad op dat nog veel plekken in Breda helemaal niet bereikbaar zijn voor mensen met een beperking, Als je gaat bouwen, hoor je jezelf de vraag te stellen: Kan iedereen erbij? Kan er een rolstoel komen? Zijn de deuren breed genoeg. ls er een toegankelijk toilet? Weet je waar in Breda die toiletten vindt? In de fietsenstalling! En eentje in het Valkenberg.”

Wilbert Willems is en blijft kritisch. Toch sleepte Breda eind vorig jaar nog een Europese prijs, de ‘Acces CityAward’, in de wacht voor zijn betrokkenheid en volgehouden beleid om de stad toegankelijk te maken voor mensen met een beperking, Het kan altijd beter, natuurlijk. Willems is oud-wethouder van Breda. Hij was twee perioden Tweede Kamerlid, eerst voor de PSP en later voor GroenLinks. Sinds januari van dit jaar is hij, behalve bevorderaar van een voor ieder fysiek toegankelijke stad ook bestuurder van het Mondiaal Centrum Breda.

Het gesprek gaat over inclusiviteit. Armoede en rechteloosheid maken je geen tweederangs mens, opent Willems. Vluchtelingen, ook zij die een uitspraak van een rechter hebben, behandel je netjes. “Al was het maar vanwege de fouten die in een op drie procedures worden gemaakt, waardoor iemand alsnog een verblijfsvergunning toekomt. Er worden inschattingsfouten gemaakt. Natuurlijk moeten er grenzen zijn, je moetje niet laten bedonderen.” Wat hij maar zeggen wil: ga een beetje respectvol en zorgvuldig metdeze mensen om. En geef als agent van politie die Afghaan niet meteen een boete, wanneer hij zijn ‘Action-hengeltje’ van een tientje in de Aa of Weerijs heeft laten zakken. “Die man had nog nooit van een visvergunning gehoord. Waarschuw zo iemand, deel niet meteen een prent uit.” Een andere vluchteling, uit Kongo, was slechter af. Die reed op zijn fiets door een rood verkeerslicht. Even later zat hij gevangen in een uitzetcentrum in Rotterdam. “Dan kijken ze niet naar het pasje wat ze van ons krijgen, nee, ze brengen hem meteen naar Rotterdam. Daar heeft ie drie maanden in de gevangenis gezeten, ze konden hem niet uitzetten. Die is dus weer terug bij ons. Maar hoe, denk je?” “Ik vroeg laatst aan mijn tandarts: mag ik een ongedocumenteerde naar je toe sturen? Ja, dat mocht wel, maar voor ongedocumenteerden hebben we geen tandheelkundige voorzieningen. Geen vergoeding dus, want dat is verboden door de regering. Moet je dus potjes zoeken. Gelukkig hebben we hier een heel breed netwerk, met name met de kerken. Hun fondsen, daar bestaan we van. Want we krijgen geen cent subsidie van de overheid.” “Dit zijn ook Bredase mensen, mensen die hier wonen. Ongedocumenteerden zijn nu aangewezen op allerlei illegale plekken, sinds Vluchtbed is gesloten. Voor hen moeten we toch ook netjes kunnen zorgen. Zij doen ook mee. En ze dragen allemaal verhalen of problemen met zich mee.“ “Daarnaast komen hier statushouders, mensen dus met een verblijfsvergunning, die geen Nederlands spreken. Die willen aan slag met gezinshereniging, die willen werken. Anderen hebben problemen met hun kinderen of relatieproblemen. Dat is best een grote groep. De gemeente betaalt maximaal drie maanden begeleiding, daarna is er drie maanden steun van een buddy. Dat is wat ze financieren. Dat die mensen nog twee jaar in de problemen kunnen zitten, bedenkt niemand. We hebben hier een mevrouw die Arabísch spreekt. Die tolkt al heel lang als vrijwilligster. Wij vragen al een jaar om die mevrouw te betalen. Zegt de gemeente alleen voor statushouders die na 2017 zijn gekomen is er geld.” De overheid onderschat problemen van sommige statushouders en asielzoekers, vindt Willems. “En daar zitten risico’s aan. Want ook omdat wij in Nederland hen niet helpen, raken die mensen in de war. We hebben hier mensen die volledig in de stress zitten door de procedures, de bureaucratie. Er zat hier iemand te wachten op een uitspraak van de Raad voor de Kinderbescherming. Dat duurde zes maanden. ln die zes maanden kunnen ze niks, hebben ze geen status, kunnen ze ook niet terug.” “Mensen met dat soort lang slepende, persoonlijke sores gaan gekke dingen doen, gaan verward gedrag vertonen en dan krijg je vervolgens dat er via de media weer het beeld wordt geschapen: vluchtelingen, dat zijn gevaarlijke mensen Nee, fout! We hadden die mensen beter moeten helpen! Ik zie het ook bij mensen met een beperking, een chronische kwaal, mensen die dement worden. Die zijn vandaag de dag vaker op zichzelf of hun directe omgeving aangewezen. Maar veel mensen zijn echt niet in staat, die hebben geen hulp van een netwerk.”

Willems is gepassioneerd bestuurder, van onder meer het Mondiaal Centrum in Breda. maar ook een politiek dier. Hij vindt dat de gemeente Breda te veel aan de markt overlaat en te weinig zelf regie voert op belangrijke onderwerpen in de samenleving. “Elke gemeente heeft best ook ruimte om eigen beleid te voeren op dit terrein. Dat is een kwestie van politieke wil. Wat dat betreft is hier een hoop te doen. Breda is voor sommige groepen een minder sociale en een minder inclusieve stad. Want er lijken hier geen sociale problemen te zijn. maar die zijn er wel degelijk. De kerken zien het. de GGZ heeft zijn verwarde mensen. Ze zitten hier voor de deur op het bankje. Je ziet hen wel. Als je hen maar wílt zien.”

« Older Entries