Category Archives: maatjesproject

Integreren via de Efteling

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail
Samen voor de poorten van de Efteling

Verslag van Maatjesproject (Mondiaal Centrum Breda), Efteling-uitstap 17 juni 2019.

‘Ga daar maar staan, onder de boom. Wat dichter bij elkaar… ja… beetje meer nog… oké, gaat-ie!”

En daar staan we, ‘nieuwe’ en ‘oude’ Bredanaars, onder de boom – én dan staan we nu ook: op de foto! Deze eerste groepsfoto wordt gemaakt bij vertrek vanaf het MCB; bij aankomst in de Efteling gaan we ook op de foto. Want op deze twee momenten zijn we als groep bijeen. Binnen de poort van de Efteling waaieren we uiteen in kleine groepen en dwalen van de ene naar de andere attractie. De zon is trouwens ook meegereisd en houdt ons de hele dag gezelschap, ter verhoging van de feestvreugde.

Mustafa en Ahmad – twee vaders -, hun dochters, Sidra, Manar, Hala, Djenna, Rama, Maram, Jasmina, en ik (Anton) laten ons rustig voeren door de Arabische wereld van de Fata Morgana. De boot beweegt langzaam, het water staat stil.
Maar dan daarna het vlot! Dat slingert en danst driftig op en neer, tolt in het woeste water van de Piranha. De ‘pechvogel’ in het vlot wordt drijfnat; maar hij of zij wist dat dit kon gebeuren en de natte ‘pechvogel’ moet ermee lachen.

Samen uit, samen thuis. Alleen, binnen de Efteling moeten we soms wel even apart. Ook onze kleine groep wordt af en toe gesplitst. Niet iedereen mag namelijk in elke attractie. De ‘Baron 1898’ stelt een mijntoren en mijntunnel voor – en is zeer heftig! Vanaf de mijntoren duik je loodrecht omlaag, schiet de tunnel in en maakt meteen een zwieper naar rechts, naar links, een pirourette, een buiteling… Djenna, Rama, Maram en Jasmina zijn te klein en mogen tot hun verdriet niet mee; Ahmad blijft bij hen achter. Mustafa, Sidra, Manar, Hala (zij is net groot genoeg: 1.32 m) en ik storten ons vanaf de hoge toren in de mijn.

Verderop in de BOB mag iedereen weer mee. In de Piranha trouwens ook, dus die doen we later op de dag nog voor een tweede keer: gezellig met ons allen nat worden!
In de Vliegende Hollander worden ook weer alleen de grootsten toegelaten.
We dwalen en zwerven door de Efteling. “Mogen we daarin?!” “Gaan we daarheen?!”
Waar zijn we nu en hoe komen we ‘daar’? Om dat te weten te komen pakken we de plattegrond er bij – plattegronden, moet ik zeggen, want de jonge dames willen zelf op de plattegrond zien, waar we zijn, waar we heen willen en hoe we daar naartoe moeten lopen. Ze lezen en begrijpen de plattegrond goed en vinden dan ook gemakkelijk de BOB, het Spookslot, de Pagode enzovoort.

De Efteling = attracties. Én de Efteling = wachten. Wachten doe je al schuifelend tussen de afzettingen door. Zo verstrijkt de wachttijd sneller. Wat je óók kunt doen om de tijd te vullen is: turnen – turnen terwijl je wacht. De afzettingen fungeren als turntoestellen: (halve) brug of rekstok of balk. Djenna en Jasmina draaien om de ‘rekstok’/‘brug’; Jasmina maakt een volledige split op een ‘balk’. Behalve turnen wordt er ook gedanst; de meisjes zingen, springen, klappen tegen elkaars handen en… stop!
“Weet je wat voor dans dat was?” vraagt Hala aan mij.
Nee, zeg ik.
Hala: “Dat is de pas à pas.”
Oh, aha!

De jeugd waardeert de Efteling, maar ook de jus d’orange uit het pakje, de chips uit het zakje en de Luikse wafels, die uit de tassen van Ahmad en Mustafa, de vaders, te voorschijn komen.
De jeugd vindt één ding niet zo leuk, namelijk dat het tijd is om naar huis te gaan. We verzamelen ons bij de uitgang. De plattegronden hebben goed dienst gedaan. En doen trouwens nog steeds dienst: nu er geen ‘rekstokken’, ‘bruggen’ of ‘balken’ in de buurt zijn, vermaken de jonge dames zich met de plattegronden: openvouwen – dichtvouwen – openvouwen…
De jongste, Jasmina, moet ik helpen bij dit spel: “Kijk, dat gaat zo… zo… zo…” zeg ik – Jasmina doet me na en zegt me daarbij intussen ook na: “Zo… zo…” En weer dichtvouwen…
De bus vertrekt.
De plattegrond is dicht. Die vouwen we thuis wel weer open om nog eens na te genieten.

door: Anton Overboom

Wereld vluchtelingendag 2019

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail
Je zou bijna je geloof in het goede van de mens verliezen.
Met ruim 70 miljoen vluchtelingen verpletteren we het trieste record van vorig jaar.

UNHCR Datapagina

  • Ruim 40 miljoen mensen hebben hun huis en haard achtergelaten om elders in eigen land een veilig onderkomen te zoeken (vaak in kampen van de UNHCR) tegen uitbarstingen van geweld of vanwege vervolging.
  • Ruim 25 miljoen mensen hebben hun land verlaten, zij hebben de grens van hun land overgestoken om een veilig onderkomen te zoeken bij familie of vrienden in het buitenland of in een vluchtelingenkamp van de UNHCR.
  • Ruim 3 miljoen mensen hebben in een ander land, asiel aangevraagd.
  • Daar komen dan nog eens de Palestijnse vluchtelingen boven op.

Recent (daar is nog geen goed beeld van) vluchten ook mensen vanuit Venezuela naar Brazilië, Colombia en de Caribische eilanden.

Zuid Soedan, Afghanistan en Syrië zijn de landen waarin of van waaruit de meeste mensen op drift zijn. Het gaat hier om mensen die in deze door oorlog en onderling geweld, geteisterde landen een veilig heenkomen zoeken.
In alle drie deze landen, is het einde van de strijd nog niet in zicht, althans het zal nog geruime tijd duren voordat we daadwerkelijk merken dat mensen terug zullen keren naar hun ooit achtergelaten huis en haard.

Waar we hier de politiek horen over opvang in de regio gebeurt dat ook, zonder ons zogenaamde beleidsinzet, op grote schaal. De vluchtelingenstromen gaan naar naar landen in de regio, waar mensen zich thuis voelen of familie of vrienden hebben waar ze onderdak kunnen vinden. Zo vangen IRAN (979.400), LIBANON (1 miljoen), PAKISTAN (1,4 miljoen), UGANDA (1,4 miljoen) en TURKIJE (3,5 miljoen) massaal vluchtelingen op.
Als je dit afzet tegen de welvaart in het opvangende land, kunt u zich voorstellen dat het daar dan geen vetpot is voor de vluchtelingen en dat ze zo snel mogelijk weer hun “oude leven” nieuw leven willen inblazen. Een reden te meer om UNHCR of de landen waar deze massale opvang plaats vindt te steunen.

Het blijft toch een groot aantal vluchtelingen dat de weg naar West Europa en met name Nederland weet te vinden (zie hieronder het overzicht van de IND). Logisch dat een klein land dat niet direct zonder gevolgen kan absorberen. Het heeft direct gevolgen voor de eigen inwoners. Begrijpelijk dat dat hier en daar “kwaad bloed” zet. Door het opleggen van quota aan gemeenten voor huisvesting lijkt het alsof lokale inwoners worden achtergesteld bij b.v. het zoeken naar een woning.
Dat is uit de protesten en de opkomst en de programma’s van nieuwe politieke partijen wel gebleken. Gelukkig trekt momenteel de economie aan en staat het bouwen van nieuwe woningen hoog op de het prioriteitenlijstje van alle overheidsinstanties. Maar de uitvoering loopt nu al vertraging op bij gebrek aan bouwvakkers. Hier is het misschien een optie om gebruik te maken van de aanwezige asielzoekers die dan werkervaring opdoen, de taal in de praktijk leren en geld verdienen.

De IND, bekijkt alle asielaanvragen en zijn lange tijd overbelast geweest, thans neemt het grote aantal asielaanvragen iets af maar nog steeds hebben de medewerkers van de IND de handen vol met werk. De werkzaamheden van de IND hebben tot gevolg dat ook veel asielaanvragen afgewezen worden, hetgeen betekent dat de afgewezene Nederland moet verlaten. Dit verlaten gaat niet op stel en sprong, mensen krijgen de tijd om e.e.a. fatsoenlijk te laten verlopen, maar dan gebeurd er vaak iets anders.
Mensen zien geen perspectief voor hun toekomst, hebben geen idee hoe ze verder moeten, hebben gedurende hun vlucht veel verschrikkelijke dingen beleefd en zijn nog niet “sterk” genoeg om de toekomst tegemoet te treden, met als gevolg dat ze niet vertrekken maar “onderduiken”.
Dit heeft tot gevolg dat ze nergens aanspraak op kunnen maken en dat ze geen onderdak hebben. Dan te bedenken dat Nederland niet het klimaat heeft om in de winter buiten te overleven, en we hebben zelf de overtuiging en we willen dat we een fatsoenlijk land zijn. Dan is het aanbieden van een Bed Bad en Brood voorziening aan uitgeprocedeerde asielzoeker wel het minste wat je kunt doen, om bedelen en zwerven met alle nadelige effecten daarvan te voorkomen.

Het Mondiaal Centrum Breda is opgericht om voor hen, de zwakste categorie binnen onze samenleving, Bed Bad Brood en Begeleiding te verzorgen. In het recent opgeknapte gebouw van het Mondiaal Centrum Breda is plaats voor een 20-tal van deze mensen.
Het gehele traject is gericht op de terugkeer naar het land van herkomst.
Het Mondiaal Centrum Breda maakt enkel gebruik van de inzet van vrijwilligers en werkt nauw samen met lokale “zuster”-organisaties. Alle giften, donaties en subsidies komen in zijn geheel ten goede aan de vluchtelingen en activiteiten voor andere doelgroepen.

Oproep voor een maatje

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Het maatjesproject van het Mondiaal Centrum zoekt een Nederlands gezin dat “maatje” wil worden van een Pakistaans gezin.

Het Pakistaans gezin bestaat uit man vrouw en twee kinderen (7 en 13 jaar oud). Wij zijn nu op zoek naar een Nederlands gezin met kinderen waarvan de leeftijd aansluit bij de kinderen van het nieuwkomers gezin.

Het is de bedoeling dat u als maatjes-gezin samen met het nieuwkomers gezin contact momenten plant en of samen activiteiten onderneemt.
Voor een definitieve koppeling zal er eerst een “intake” plaatsvinden door onze projectleidster van het maatjesproject Sazan Melko.

Nederlandse maatjes ervaren hun maatjes-periode vooral als spannend en leuk, soms vermoeiend, maar vooral als een dankbare en fijne ervaring.

Geinteresseerd? Meldt u zich dan aan bij:

Sazan Melko
Projectleidster Maatjesproject MCB

Mondiaal Centrum Breda
Roland Holststraat 71
4819HP Breda
Telefonisch bereikbaar op werkdagen
maandag, woensdag en donderdag van 10 tot 12 uur
Tel. 06 82 794 852
Email: maatjesproject@mondiaalcentrumbreda.nl

De overeenkomst van vasten in de verschillende religies

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail
Vasten in het Jodendom, Christendom en Islam

Op donderdag 2 mei organiseerde Sazan Melko een interessante bijeenkomst voor het maatjesproject voor de maatjes en de nieuwe bewoners.
Het was een druk bezochte bijeenkomst waar eerst gezellig gegeten werd.

Daarna legde Jan Hopman bij afwezigheid van Philip Soesan de drie belangrijkste Vastendagen uit bij de Joden:

  • De Grote Verzoendag Jom Kimpoer
  • de Dag van de Verwoesting van de tempel en
  • de dag die voorafgaat aan het Poerimfeest.

Diaken Ben Hendriksen van de Maria Magdalenaparochie legde het katholieke gebruik van Vasten op Aswoensdag en Goede Vrijdag uit in de veertigdagentijd. Verder wordt het aangeraden om op vrijdag geen vlees te eten.

Rashad Willemsen van Surplus Welzijn legde uit wat de betekenis van het vasten bij de Islam is met als bijzondere maand de Ramadan, waar van zonsopgang tot zonsondergang niet gegeten en gedronken mag worden behalve voor zieken, mensen met een geestelijke beperking, zwangere vrouwen en kinderen.

De overeenkomst tussen de religies was dat Vasten tot een verdieping van het religieus en dus ook persoonlijk leven leidde en dat de verhouding tot God vernieuwd wordt.

Daarna legde een vertegenwoordiger van de Nederlandse Turkse stichting nog uit over hun activiteiten en de organisatie van iftar (het verbreken van het vasten iedere avond), die ze op de Speelhuislaan voor iedereen organiseren.

Het was al met al een geslaagde bijeenkomst waar zeker bijgedragen is aan het respect voor elkaar wat geloof betreft.

Vasten en Religie

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Speciaal voor de vrijwilligers van het maatjesproject samen met hun maatjes organiseert het Maatjesproject Mondiaal Centrum Breda in samenwerking met Stichting Prisma en Hia Brabant op donderdag 2 mei een interactief programma met als titel:
‘Religie en vasten; een kijkje in de culturele keuken!’.

Deze avond verwelkomen we sprekers met verschillende geloofsachtergronden om hun verhaal aan jullie te vertellen.
Hoe wordt er in de Islam tegen vasten aangekeken en verhoudt zich dat tot het christelijke en joodse geloof? Wat zijn typische en kenmerkende gebruiken en tradities in de keuken in elk geloof? Dat soort vragen behandelen we op 2 mei in het Mondiaal Centrum te Breda.Wees niet ongerust, we gaan niet alleen praten. Om echt een idee te krijgen van de verschillende culturen moet je al je zintuigen gebruiken.

We moedigen jullie daarom aan om zelf ook een typisch hapjes uit eigen keuken mee te nemen. Heb je zin in een kijkje in de keuken en ben je
benieuwd hoe het er in een ander geloof aan toe gaat? Kom dan op 2 mei naar het Mondiaal Centrum Breda.

Verwendag voor de mantelzorger

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail
Op zaterdag 10 november 2018 organiseert het MCB-Maatjesproject in samenwerking met de stichting Saz-Koerden in het Mondiaal Centrum Breda een verwen dag voor mantelzorgers.

Op deze nationale “dag van de Mantelzorger” willen het MCB-Maatjesproject en de stichting Saz-Koerden eens extra aandacht deze groep verzorgenden besteden.

Deze extra aandacht zal bestaan uit twee workshops met een maaltijd tussendoor.

  • Het programma ziet er als volgt uit:
  • 14:30 uur start workshop koken o.l.v. een Koerdische kok.
  • 17:00 uur het samen nuttigen van de bereidde maaltijd.
  • 18:00 uur een dansworkshop o.l.v. een Koerdische danseres

In verband met de inkoop van levensmiddelen is aanmelding vereist:
Aanmelden kan nog t/m woensdag 7 november via info@saz-Koerden.nl

Verslag Vredesweek 2018

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Geslaagde “aftrap” Vredesweek 2018

Dag opening
In het mondiaal centrum Breda in de Roland Holststraat in Boeimeer is vanmiddag, zaterdag 15 september, de Vredesweek 2018 Ingeluid.
Niets aantrekkend van de geluiden van de in volle gang zijnde opknapbeurt van het gebouw was het een gevarieerde middag qua mensen uit diverse windstreken en qua programma. Dat hield in het gekabbel van een babbel met koffie en thee waarna live muziek met zang en een aantal sprekers. Als klapper op dit hele gebeuren, jawel, een klein lesje lach-yoga, begeleid door Rajhita Kanchenapali, Zij kreeg hiermee het voltallige publiek enthousiast en goed gestemd. Machmud Allasadi speelde voor ons een nummer op zijn sars en zong daar bij een traditioneel lied waarbij sommigen uit het publiek mee konden zingen.

Sprekers;

Osman Erbas, uit Turkye. Hij is hier al vanaf zijn vijfde jaar en heeft geen moeite met het hebben van een dubbele van nationaliteit. Hij is als vijfjarige, kind van de eerste generatie Turkse gastarbeiders naar Nederland gekomen en hier opgegroeid. Zoals ieder ander kind ging hij met zijn vriendjes uit de straat van en naar school en de voetbalclub, enz. Hij benadrukt dat hij het belangrijk vind op zijn persoon beoordeeld te worden i.p.v. op zijn afkomst.

George Habra, Palestijn uit Israël trof in zijn geboorteland een Nederlandse vrouw. Hij is haar naar Nederland gevolgd. Hij heeft via sport en kerk contacten gelegd met Nederlanders. “Als je in een land te gast bent zul je je beste kant moeten laten zien en waarmaken. Hij heeft een boodschap aan alle nieuwkomers: “eigen initiatief is belangrijk, ga niet zitten afwachten. Waar en zo gauw het kan laat zien wat je in je mars hebt. Wat je te bieden hebt”.

Uit Eritrea was er Alam Kihron, AlemHij is hier nu vier jaar. Alam was 17 toen hij, na in de gevangenis gezet en gemarteld te zijn met een aantal vrienden zijn land moest ontvluchten. Ze kwamen in eerste instantie in Ethiopië, een buurland ten noorden van Eritrea. Ze waren ook daar niet veilig en moesten verder. Zij zijn elkaar kwijtgeraakt op deze barre tocht. Nu weten ze dat een van hen in Italië terecht is gekomen en een nog in Eritrea is. Zo kwaad als dat ging, over het “zo goed” kunnen we het hier niet hebben, is Alam via een slopende, barre woestijntocht vanuit Soedan naar Libië kunnen komen. Uiteindelijk is hij door een mensensmokkelaar in een gammel bootje “geholpen” waarmee hij en honderden anderen de Middellandse zee zijn overgestoken. Via Italië is hij uiteindelijk in Nederland terecht gekomen. En via ter Apel onder dak gebracht. Ook nu na vier jaar in veiligheid te zijn, spreekt hij over relatieve veiligheid De Eritrese overheidsarm is lang en hij vreest die ook hier, hij let daarop bij het kiezen van zijn vrienden en sociale contacten en organisaties.

Hasan Munfahui komt uit Syrië, Hasanhij woonde daar in een klein dorpje onder de rook van Damascus en hij heeft in Syrië de opleiding civiele techniek afgerond en was als zodanig werkzaam. Hij wil niet graag in the picture staan. De oorlog maakte dat hij Syrië moest verlaten en kwam samen met zijn familieleden in een opvang in Turkije terecht. Daar waren de omstandigheden erg slecht en het voelde alsof hij geen enkel recht had. Via Google kwam hij erachter dat de opvang in Nederland beter geregeld was en daarop besloot hij het erop te wagen. Via een mensensmokkelaar bereikte hij Griekenland. Daarop volgde een lange en barre voettocht via Macedonië en Servië en Hongarije naar Duitsland en daarna uiteindelijk Nederland. Hij heeft ook ondervonden dat het opbouwen van een “nieuw” (sociaal) leven niet gemakkelijk is. Je moet overal in je eentje achteraan en een klein beetje hulp daarbij die je weg wijst is meer dan gewenst. Inmiddels spreekt hij Nederlands op niveau B2 en volgt de opleiding civiele techniek op HBO niveau aan de Avans te Tilburg. Hij pleit ook voor actief integreren van alle nationaliteiten. Want het zijn niet de gewone mensen die de vrede dwarsbomen. En de grenzen in de samenleving, zoals die er altijd waren zijn niet meer dezelfde. Niemand kan zich daarboven stellen en proberen alles weer in de Ot en Sien stijl terug te dwingen. Dat bestaat niet meer, daar moet je vrede mee hebben.

muziek
Allemaal zijn ze positief over de Nederlandse gastvrijheid en willen ze uitdragen dat men beter kan focussen op de goede dingen en het intermenselijke te vieren
En dat werd dan ook gedaan met live muziek op de sars en zang, er waren een aantal mensen in het publiek die zich geroepen voelden om ook nog een dansje weg te zetten. yogaVerder kan ik iedereen een rondje lach-yoga aanbevelen, het werkt op je lachspieren, die zitten niet alleen in je gezicht maar dat merk je wel als je het een keer doet. Het werkt ook in ieder geval zeer bevrijdend.
Met dank voor deze middag wil ik tenslotte nog meegeven, laat deze vredesweek duren tot in lengte van dagen en overal.

Taalbeleving Anas

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Anas Tabbara, een van de leerlingen van Anthony schrijft hieronder over zijn ervaringen tijdens zijn studie periode.

Als je een nieuwe taal wilt leren, moet je de taal elke dag oefenen, daarom ben ik opzoek gegaan naar Nederlanders en activiteiten om te doen in Breda. Een vriend van mij vertelde me over het Mondiaal centrum, ik ben daar geweest en ik heb Anthony Vermeulen ontmoet. Ik vond de sfeer daar erg leuk en heb daarom besloten om mij in te schrijven.

Ik vond het leuk om dingen buiten de boeken te leren, vooral over de Nederlandse tradities. Nederlands leren is niet makkelijk en kun je moeilijk alleen leren, Mondiaal centrum heeft me geholpen om meer te weten te komen over de Nederlandse cultuur. In een paar maanden groeide de vriendschap tussen het taalmaatje en de deelnemers, daarom waardoor ik meer motivatie kreeg om naar de les te gaan. We hebben samen activiteiten gedaan waaronder: het strand. Keukenhof en Parijs. Daarnaast zijn we ook vaak samen gaan eten.

Ook vieren we vaak samen de Nederlandse feestdagen waardoor ik heb meer geleerd heb over Hemelvaartsdag, Pasen, Koningsdag en Pinksteren. Ik had een geweldige ervaring in Mondiaal centrum. Dit centrum heeft een belangrijke rol gespeeld bij mijn voorbereiding voor een hbo-studie.

Voor deze geweldige ervaring wil ik Anthony Vermeulen en het mondiaal centrum bedanken.

door: Anas Tabbara.

Succes met taal

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Inburgeren is het allerbelangrijkste onderdeel dat een vreemdeling moet doormaken om in Nederland te kunnen aarden. Met de inburgering leert hij/zij gewoontes, gebruiken en het “normale leven” in zijn nieuwe land kennen. Inburgeren begint met kennis van de (in dit geval) Nederlandse taal, omdat dat de basis is om kennis over te dragen en om met elkaar te communiceren.

Enige kennis van de Nederlandse taal is noodzakelijk om b.v. vragen te kunnen stellen en de om antwoorden te kunnen begrijpen.
Maar ja het is niet eenvoudig om een zo’n complexe taal als het Nederlands te leren, dat vergt veel studie.

Naast het georganiseerd aangeleerd krijgen van de taalcomponenten is het vooral belangrijk om voldoende (veel) te oefenen. Bij dit oefenen van de Nederlandse taal, daar helpt het Mondiaal Centrum Breda bij. Het Mondiaal Centrum Breda, voorziet van tijd tot tijd in conversatielessen voor vluchtelingen/statushouders en (ongedocumenteerde) bewoners.
De conversatielessen worden klassikaal gegeven aan de hand van maatschappelijke en sociale onderwerpen. Maar ook wordt er tijdens de activiteiten zoals “Naald en Draad” maximaal Nederlands gesproken.

De hieronder opgesomde resultaten bewijzen dat het zin heeft om Nederlands te leren.
De vluchtelingen/statushouders, onder de hoede van onze conversatietrainer Anthony, zien hun inspanningen beloond worden.

  • Majd heeft een baan als kapper en gaat naar de kappersopleiding bbl, mbo niveau bij Vitaliscollege. Hij heeft (bijna ) B1-niveau
  • Anas Tabbara gaat op Fontys verder studeren in ICT. Hij is op Fontys afgestudeerd als Pre-bachelor. En heeft (bijna ) B2-niveau
  • Mohannad Zkieh gaat mbo Ict doen in september. Hij heeft (bijna ) B1-niveau
  • Het Mondiaal Centrum Breda is trots op deze resultaten en feliciteert Majd, Anas en Mohannad met de door hen behaalde resultaten en bedankt Anthony voor zijn inzet feliciteert hem eveneens met het behaalde resultaat.
    Tevens prijst het Mondiaal Centrum zich gelukkig met het feit dat Anthony heeft aangegeven om weer met een nieuwe groep te willen beginnen.

    Lees hierna meer over de ervaringen van Anas Tabbara, gedurende zijn studieperiode.

« Older Entries