Category Archives: MCB onderschrijft

1000 vluchtelingen van de Griekse eilanden

Facebooktwitterlinkedinmail
1000 vluchtelingen van de Griekse eilanden: als Portugal het kan, dan wij ook

De winter komt eraan voor ruim 19.000 vluchtelingen die in zeer slechte omstandigheden vastzitten op de Griekse eilanden. We weten het wel, maar wat gaan we eraan doen? Met een groep burgers en advocaten, Amnesty International, WeGaanZeHalen en nog veel meer maatschappelijke partners hebben we besloten: wij kijken niet weg. En dus hebben we je hulp nodig.

STEUN ONS EN TEKEN OM TE BEGINNEN DE PETITIE

We kijken niet weg terwijl kinderen zelfmoord willen plegen, het seksueel en fysiek geweld toeneemt en er geen uitzicht is op een beter bestaan. In de vluchtelingenkampen op de Griekse eilanden worden de levens van meer dan 19.000 mensen verwoest. Een humanitaire ramp is gaande. En het wordt nog erger met alweer de vierde winter voor de deur.

We moeten een einde maken aan het enorme leed van deze mensen.
Europese landen kunnen niet langer naar elkaar wijzen voor een oplossing: er moet nú iets gebeuren. Wij roepen de Nederlandse regering op om binnen Europa het voortouw te nemen en in navolging van Portugal 1.000 mensen van de Griekse eilanden hierheen te halen.

Wij kijken niet langer weg. Jij ook niet? Kom in actie! Roep de Nederlandse regering op om 1.000 mensen van de Griekse eilanden in veiligheid te brengen en naar Nederland te halen voor de winter start en de humanitaire ramp nog verder verergerd. Teken de petitie, en help ons mee. Na het tekenen van de petitie zullen we, zoals je van ons gewend bent, ook nieuwe stappen samen met jou zetten, en je hulp inroepen om de politiek te overtuigen.

TEKEN DE PETITIE

Wil je nu al meer doen? Kijk dan op deze pagina
om te zien hoe je onze bondgenoten kunt helpen! Gisterenavond organiseerde WeGaanZeHalen bijvoorbeeld een eerste bijeenkomst over hun reis naar Lesbos en het plannen van een kerstactie.

1.000 mensen van de Griekse eilanden naar Nederland halen: Portugal kon het ook, dus dan kan en moet Nederland haar verantwoordelijkheid ook nemen. De kampen op Lesbos moeten leeg. Vluchtelingen moeten veilig de winter door kunnen. Kijk niet weg!

Strijdbare groet,
Jurjen van DeGoedeZaak

Reportage van Artsen zonder Grenzen

Kerstherberg 2018

Facebooktwitterlinkedinmail

Het Mondiaal Centrum Breda, onderschrijft en beveelt van harte aan, de sinds 1981 jaarlijks georganiseerde Kerstherberg.

PERSBERICHT KERSTHERBERG 2018

De kerstdagen zetten ons gevoel in beweging. Het doet iets met ons.Logo Kerstherberg Breda
Voor de één zijn het dagen vol warmte en gezelligheid. Anderen hebben juist liever dat die dagen weer snel voorbij zijn. De kerst kan die
mensen bijvoorbeeld er pijnlijk aan herinneren dat ze eigenlijk nergens thuis zijn, eenzaam zijn, herinneren aan ruzie of wat dan ook.
De kerstdagen duren dan lang, zijn eenzaam en koud. Voor al die mensen bieden wij een huiskamer.

In 1981 werd in Breda de Kerstherberg in het leven geroepen. De Kerstherberg is voor iedereen gratis toegankelijk. De gehele dag wordt
er gratis eten en drinken geserveerd. Daarnaast worden er diverse activiteiten georganiseerd, zoals muzikale optredens en een kindermiddag. De kerstherberg is voor alle mensen die een beetje afleiding, een luisterend oor en gezelligheid zoeken tijdens de kerstdagen.

Dag en nacht geopend.

De Kerstherberg opent zijn deuren van kerstavond 24 december 19:00 uur t/m tweede kerstdag 26 december 19:00 uur in het Rondeel, Kloosterlaan 14 te Breda, tegenover het Chassétheater.

Bezoek de website van Kerstherberg Breda

Dag van de Dialoog, verslag

Facebooktwitterlinkedinmail
Woensdag 7 november 2018 de nationale Dag van de Dialoog

U wist het misschien nog niet, zelf weet ik het ook sinds kort, dit is de nationale dag van de dialoog.
Het initiatief is in 2002 voor het eerst genomen in Rotterdam met als doel; met mensen in gesprek gaan om achter de façade van het uiterlijk te kijken. U kunt hier googlen naar; “dag van de dialoog”

In het mondiaal centrum hebben wij met een groep mensen hieraan meegedaan. We waren met achten , wat een mooi aantal bleek voor deze manier van communiceren. Zo’n gespreksbijeenkomst is namelijk aan afspraken gebonden.
Men luistert zonder oordeel te vormen derhalve voelt de spreker zich vrij om de eigen gedachten te delen.
We zijn begonnen met een mooi gedicht van Joost Zwagerman wat ik u niet wil onthouden.

…..zag jij misschien dat ik naar jou
Dat ik je zag en dat ik zag hoe jij
Naar mij te kijken zoals ik naar jou
En dat ik hoe dat heet zo steels
Zo en passant en ook zo zijdelings
Dat ik je net zo lang bekeek tot ik
Naar je staarde en dat ik staren bleef
Ik zag je toen en ik wist in te zien
Dat in mijn leven zoveel is gezien
Zonder dat ik het ooit eerder zag
Dat kijken zoveel liefs vermag
( geplukt van google “Joost Zwagerman”

Gewend als wij zijn om direct mondig te reageren met al op voorhand een mening, of toch minstens een standpunt in te nemen, was het voor ons allemaal een onnatuurlijk en moeilijk uitvoerbare opdracht om echt alleen maar te luisteren, er kreeg dan ook geregeld weer iemand een waarschuwing.

Wij werden begeleid door Erik de Haas als gespreksleider.
Het thema dit jaar is; ELKAAR ZIEN De dialoog heeft vier stappen.

Stap 1 is dus , vertel je gedachten bij het thema,
Stap 2 is wat is je wens in dit kader, wat is je droom?
Stap 3 hoe ga je dat verwezenlijken (helemaal of gedeeltelijk)
Stap 4 wat vond je van de gevoerde dialoog?

Gekeken naar de antwoorden op de laatste stap, iedereen was het denk ik eens dat het een goede luisteroefening was maar de meesten zouden het zelf meer dynamisch willen maken. Dat je met respect voor ieders spreektijd wel mag reageren op het vertelde. Er was nu binnen de gegeven tijd van 10 tot 12,00 uur, te weinig tijd om veel diepgang te krijgen. Men vond het niet helemaal reëel om echt te verwachten dat er geluisterd kan worden zonder oordeel te vormen in je hoofd, maken we allemaal niet een plaatje van de eerste indruk? Het is in de vervolgfase van een kennismaking dat je je plaatje gaat verfijnen en bijstellen.

Iedereen ging wel met een goed gevoel naar huis, er werden voorstellen gedaan om dit vaker plaats te laten vinden en dan dus in een wat dynamischer vorm. Waarin , net als hier op deze dag ieders zienswijze en overtuiging gerespecteerd wordt. Houdt u de berichtgeving hierover in de gaten. Gewoon op deze site of via de huis aan huis bladen.
Wij hebben er een leuke ochtend aan besteed.

Kinderpardon wordt dividendbelasting 2.0

Facebooktwitterlinkedinmail

Er is iets geks aan de hand met dit kabinet. Geen enkele discussie lijkt om argumenten te gaan, en hun verlies toegeven doen ze niet. De afgelopen weken gingen de kerken massaal om het gezin van Hayarpi en de andere 400 kinderen die tussen wal en schip vallen heen staan.
Donderdag ging de documentaire #EIGELAND van Tim Hoffman in premiere.
Daarmee lieten na intense weken van discussie, weer heel veel nieuwe mensen van zich horen.
DE SAMENLEVING ROEPT MASSAAL OM EEN HUMAAN KINDERPARDON. MAAR HET KABINET KOMT NIET VERDER DAN: “JA, DUS?”

Volgens mij is een humaan kinderpardon de dividendbelasting 2.0.
Politici kunnen het echt niet inhoudelijk uitleggen, en het is dus een kwestie van tijd voor het gefikst is. Nu de argumenten op zijn, beginnen coalitiepolitici op te roepen tot nuance en minder polarisatie. Maar die polarisatie begint bij het besluit in de formatie, niet op basis van argumenten, maar onder druk van de harde roep van de boze burger.

Wij hebben “DeGoedeZaak” opgericht om net zoveel geluid te maken, maar dan voor een eerlijker, duurzamer, inclusiever en rechtvaardiger Nederland. En daar kun je bij helpen.
AL 77 GEMEENTEN ZIJN KINDERPARDONGEMEENTEN. IN AL DIE GEMEENTEN NAM DE RAAD EEN MOTIE AAN OM IN DEN HAAG TE PLEITEN VOOR EEN HUMAAN KINDERPARDON. VEEL LOKALE POLITICI VAN D66, CHRISTENUNIE EN CDA STEUNEN DIE MOTIES. EN DAT ZORGT VOOR MEER DRUK OP DE COALITIE.
Sluit je aan bij een lokale groep in je gemeente, schrijf een brief aan je gemeenteraad, of doneer aan “DeGoedeZaak” om dat werk voort te zetten. Wij zijn met meer!

KOM IN ACTIE IN JE EIGEN GEMEENTE

STEUN DEGOEDEZAAK MET EEN DONATIE

Deze woensdag worden er moties ingediend in de Tweede Kamer voor een humaan kinderpardon, of een uitzetstop totdat het kabinet een goede oplossing gevonden heeft. Het kan deze week al gefikst zijn, en dat zou een verdiende en geweldige overwinning zijn. Doe je mee?

Strijdbare groet,
Jurjen van “DeGoedeZaak”

Kristallnacht herdenking 8 november 2018

Facebooktwitterlinkedinmail

Kristallnachtherdenking met stille tocht

via kathedraal, synagoge, artikel 1 monument naar Moskee Arrahman.

Op donderdag 8 november om 19.30 uur en niet op 9 november vanwege het begin van de sabbat spreekt de oud-burgemeester van Amsterdam Job Cohen tijdens de Kristallnachtherdenking in de kathedraal van Breda aan de Sint Jansstraat. Het is dit jaar 80 jaar geleden te weten op 9 november 1938 dat de Kristallnacht plaatsvond in Duitsland en Oostenrijk en dat wordt door de Stichting Kristallnachtherdenking Breda op een uitgebreide manier herdacht.
Er werden toen 1400 synagogen in brand gestoken en gesloopt Ongeveer 7500 winkels en bedrijven van Joden werden vernield. Ook Joodse huizen, scholen en begraafplaatsen en ziekenhuizen moesten het ontgelden.

Het thema van dit jaar is: Herdenken is opnieuw Nadenken en zal door dhr. Job Cohen geactualiseerd worden op de hedendaagse problematiek van het samenleven, waarbij hij meer zal pleiten voor een dialoog tussen mensen en groeperingen dan voor een debat.

  • De avond begint om 19.00 uur met liederen door het Koor tegen de Wind mee en studenten van het Cingelcollege zullen gedichten voorlezen.
  • Na de lezing van dhr. Cohen is er vanuit de kathedraal een stille tocht naar de joodse synagoge in de Schoolstraat. De klokken van kathedraal, Grote kerk en Waalse kerk zullen dan luiden.
  • Bij de ingang van de joodse synagoge zal Philip Soesan spreken over het leven van Barend Cohen die gemeenteraadslid was voor de SDAP in Breda totdat de oorlog uitbrak en die in het concentratiekamp Sobibor op 9 april 1943 omgekomen is en naast de synagoge woonde.

Verder zijn er op 8 november in Breda de navolgende activiteiten in relatie tot de Kristallnacht-herdenking 2018:

  • Vanaf heden tot en met 9 november in de Nieuwe Veste een expositie getiteld: “Verdwijning in het Paradijs” van Sam Drukker in de gangen van de Nieuwe Veste
  • Een film van Rolf Orthel draait er doorlopend met interviews met herinneringen van joodse kinderen aan de Tweede Wereldoorlog en met Amsterdamse kinderen die met ouderen over de oorlog spreken.
  • Daarnaast draaien er om 13:30 uur “Anne Frank en om 15:30 uur: `Homecoming´ in het Chassé theater/cinema.
  • Van 15:00 uur tot 17:00 uur een symposium in de aula van het Stedelijk gymnasium
  • is er om 17:30 uur een herdenking bij het Joodse monument gelegen aan het Wilhelminapark.
  • In het park Valkenberg zal het gecombineerde studententheater van Avans en BUAS een korte voorstelling gegeven.
  • Daarna wordt voor het eerst de Marokkaanse moskee bezocht aan de Archimedesstraat waar de in Marokko geboren Jood Abraham Levy zal spreken over het samenleven van Joden en Islamieten in Marokko.

Voor meer informatie over het programma zie www.kristallnachtherdenkingbreda.nl

Brief aan College en Gemeenteraad Breda

Facebooktwitterlinkedinmail

Het Mondiaal Centrum Breda ondersteunt van harte de oproep van Marge in Beeld 2, de overkoepelende organisatie in Breda die zich inzet tegen “armoede en uitsluiting”.
Marge in Beeld 2, protesteert in deze brief, mede namens de in de brief vermeldde andere organisaties die zich inzetten in de bestrijding van armoede, tegen de bezuiniging op “armoedegelden”, zoals die voorliggen bij de huidige begrotingsvoorstellen.

Marge in Beeld 2 en de organisaties die haar steunen, zien voor de mensen met een lage sociaal economische status een opeenstapeling van bezuinigingen die de druk op hun kwetsbaarheid verhoogt en hun zelfredzaamheid verlaagt.

Deze begroting doet geen recht aan het motto: “lef en liefde” van het nieuwe gemeentebestuur. Het effect van de bezuinigingen zal zijn dat later meer geld uitgegeven zal moeten worden om een en ander te herstellen of de ongewenste effecten te corrigeren.

Tevens wordt er geprotesteerd tegen de voorgenomen bezuinigingen op organisaties die zich voor deze mensen inzetten en wordt er opgeroepen om armoede bestrijding aan te pakken vanuit een totaaloverzicht en visie.

Download en lees hieronder de brief

Multatuli lezing Breda

Facebooktwitterlinkedinmail

Op vrijdag 16 november 2018 organiseert de Stichting Multatuli Lezing Nederland de tweeëntwintigste editie van de Multatuli-lezing in de Grote of Onze Lieve Vrouwe Kerk in Breda. Het programma begint om 15.00 uur en duurt tot ongeveer 18.00 uur. Zet het alvast in uw agenda!

De Multatuli-lezing 2018 heeft als titel ‘Democratie en verzet, onlosmakelijk verbonden’. Tijdens de lezing wordt ingegaan op het thema ‘Verzet, propaganda en beeldvorming’. Bij ‘het verzet’ denken we aan de verzetsplegers tegen de Duitse bezetters tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Dit was verzet van de ‘gevestigde orde’ tegen ‘de bezetter’. Vindt vandaag de dag ook verzet plaats? En als dat zo is: verzet door wie, tegen wat of wie? Is de democratische ordening van het Westen toepasbaar op andere landen? Is onze democratische waarde een blauwdruk voor de rest van de wereld? Verzet kan vanuit verschillende perspectieven worden beschouwd: vanuit burgers maar ook vanuit de overheid, die zich op haar beurt verzet tegen ontwikkelingen in de samenleving, in het ‘belang van de samenleving’.

Prf. B. SchoenmakerE. NazarskiD. Samsom
Prof. Dr. Ben Schoenmaker (directeur Nederlands Instituut voor Militaire Historie) gaat in zijn lezing o.a. in op de vraag hoe het verzet tegen de Duitse bezetter in de jaren 1940-1945 vorm kreeg en welke rol het verzet, individuele verzetsmensen en het door hen gestelde voorbeeld in de naoorlogse maatschappij hebben gespeeld.
Eduard Nazarski (directeur Amnesty International) en Diederik Samsom (commissaris Energie Beheer
Nederland, voorheen Greenpeace, oud-politicus) gaan in op het thema vanuit hun eigen perspectief. Het publiek zal nadrukkelijk in de gelegenheid worden gesteld deel te nemen aan de afsluitende discussie onder leiding van Frénk van der Linden.

Voor het eerst worden dit jaar de Multatuli-scriptieprijzen uitgereikt, waarvoor in 2017-2018 afgestudeerde studenten van Avans Hogeschool en Breda University of Applied Sciences in aanmerking komen. De winnaars worden op 16 november bekend gemaakt.

De Multatuli-lezing streeft ernaar een waardevolle bijdrage te leveren aan het initiëren van een discussie die inspireert en activeert. We zijn dan ook zeer erkentelijk voor de steun van o.a. gemeente Breda, Avans Hogeschool en de Nederlandse Defensie Academie. Maar tijden zijn veranderd en financiers verlangen ook een eigen bijdrage van deelnemers.
Mogen wij u vragen uw blijk van waardering voor de Multatuli-lezing tot uiting te laten komen in een gift? Dit kan in de vorm van een geldelijke bijdrage in een daarvoor bestemde bus in de Grote Kerk of een machtiging waarvoor de formulieren tijdens de lezing aanwezig zullen zijn. Met financiers en uw bijdrage verwachten we ook de komende jaren een goede lezing te kunnen aanbieden.

Het is mij als voorzitter van Stichting Multatuli Lezing Nederland een genoegen u van harte uit te nodigen de lezing bij te wonen. Aanmelden kan via onze website www.multatuli-lezing.nl/aanmelden . Als u verzekerd wilt zijn van plaatsen, raad ik u aan spoedig te reageren. Circa een week van tevoren sturen wij u uw entreekaart(en).

Het Mondiaal Centrum Breda beveelt deze lezing van harte aan. En zal met een stand acte de préséance geven.

Kerken in actie voor humaan kinderpardon

Facebooktwitterlinkedinmail

Ook kerken komen in actie voor humaan kinderpardon. Help mee!

Beste lezer,

Na het emotionele en intense debat over Lili en Howick, met de goede afloop die dat verdiende, trokken we naar Den Haag om alle
handtekeningen voor een humaan kinderpardon aan te biedenen om de ‘structurele oplossing’ waar (toen nog) D66-leider Alexander Pechtold, ChristenUnie-voorman Gertjan Segers en vice-premier Carola Schouten om vroegen te benadrukken. De maandag na het besluit over Lili en Howick had het kabinet echter alweer besloten de 400 kinderen nog steeds in onzekerheid te laten zitten.

Vanaf vorig jaar november namen wij ons twee dingen voor: we wilden met de campagne #zezijnalthuis laten zien hoeveel steun er is voor een oplossing voor de 400 kinderen, die net als Lili en Howick al meer dan 5 jaar in Nederlandzijn, en dus hier geworteld zijn. En we wilden om kinderen die uitgezet dreigen te worden heen gaan staan, om te laten zien dat we ons als samenleving het lot van deze kinderen aantrekken. Gelijk na Lili en Howick dreigde een nieuwe uitzetting. De zaak van
Hayarpi, Warduhi, Seyran en hun ouders is een schoolvoorbeeld van hoe schrijnend deze situaties zijn. De procedure startte in 2010, en ze werden drie keer in het gelijk gesteld. Telkens ging de staat in beroep.
1)*Dus startten we een brievenactie, organiseerden we een demonstratie om de aandacht op de zaak te vestigen, zochten we meer bondgenoten en ondersteunden we waar mogelijk. En dat blijven we doen, met jouw hulp. *

*STUUR STAATSSECRETARIS HARBERS EEN BRIEF*

*DEEL OP TWITTER*

*DEEL OP FACEBOOK*

Hayarpi en haar gezin hebben een sterke band met de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt (GKv), en zij is zelf actief binnen de ChristenUnie. Tot ons genoegen komt dus ook uit die hoek veel steun, vandaag vragen 25 kerken een gesprek met de politiek.
2) Daarnaast is er contact tussen de advocaat van Hayarpi en de politiek geweest over een oplossing voor haar situatie. Dat proces leek gebaat bij stilte, maar vorige week besloot Hayarpi zelf het zwijgen te verbreken. *Zij heeft geen geloof in de oplossing die haar geboden wordt.

Wij staan achter Hayarpi en haar familie, volgen de acties van de Kerken op de voet en blijven op alle manieren en hand in hand met alle bondgenoten pleiten voor een uitzetstop en een permanente oplossing voor de 400 kinderen waar het hier over gaat. En die bondgenoten worden steeds talrijker. Toen het regeerakkoord uitkwam, waren wij vastbesloten om het onderwerp op de agenda te krijgen en kinderen niet in stilte uit te laten zetten. Dat lawaai klinkt nu uit steeds meer hoeken. En dat er steeds vaker gesuggereerd wordt dat er ‘activisme’ toegepast zou worden, mogen jullie als een groot compliment opvatten.*Steeds meer Nederlanders sluiten zich aan bij het geluid dat er voor deze 400 kinderen een oplossing moet komen. En dat is de moeite van het knokken waard.

Ik weet zeker dat de politiek uiteindelijk niet anders kan dan deze kinderen laten blijven waar ze zijn. Bij ons, want ze zijn al thuis.

Strijdbare groet,

Jurjen van DeGoedeZaak

1)Nog steeds geen oplossing voor Hayarpi en familie
2)Steun de kerken voor opvang gezin uit Armenië

Nobelprijs voor de Vrede 2018

Facebooktwitterlinkedinmail

Maakt de toekenning van de Nobelprijs u dit jaar ook zo blij?

Eindelijk is de prijs weer terug bij “gewone” mensen in plaats van bij (leiders) en instituties die geacht worden de vrede na te streven.
In 2018 is de Nobelprijs voor de Vrede zeer verdient toegekend aan twee menselijke grootheden die zich inzetten voor de situatie van vrouwen die, in hun al slechte leefomstandigheden van oorlog en geweld, het slachtoffer werden van seksueel geweld en verminking.

Nadia Murad BaseeNadia Murad Basee
Zij werd als Yazidi meisje tot seksslavin gemaakt van IS-strijders. Sinds haar ontsnapping is zij zich de stem voor Yazidi en andere vrouwen die het slachtoffer werden van seksueel geweld en verminking.

Denis MukwegeDenis Mukwege
Hij hielp als gynaecoloog, vaak met gevaar voor eigen leven, inmiddels ruim 45000 vrouwen die het slachtoffer werden van seksueel geweld en / of verminking.

Onderstaand twee artikelen uit de Telegraaf van zaterdag 6 oktober 2018.
geschreven door Ralph Dekkers en Frank van Vliet.
Beide artikelen geven een betere duiding voor wie zij zich inzetten en de werkzaamheden en de situatie waaronder zij die uitvoeren.

Samen sterk voor vrouwen

De Nobelprijs voor de Vrede is dit jaar toegekend aan een duo dat zich ingezet heeft voor vrouwen die in de meest deplorabele omstandigheden te maken kregen met seksueel geweld. Nadia Murad Basee moest voor IS op de vlucht uit Irak en gaf vervolgde en misbruikte Yazidi-vrouwen een stem. Denis Mukwege hielp als gynaecoloog met gevaar voor eigen leven tienduizenden verkrachte vrouwen in Congo.

Nadia Murad Basee wilde als kind leraar worden, maar nu onderwijst ze de wereld over de gruwelen die haar en haar gemeenschap zijn overkomen. Tijdens haar vele toespraken herbeleeft ze steeds weer de brute martelingen en verkrachtingen door IS-jihadisten.
De 25-jarige Yazidi wordt nu voor haar tomeloze inzet beloond met de Nobelprijs voor de Vrede.
Het leven van Murad veranderde voorgoed in augustus 2014, toen IS-strijders in trucks met zwarte vlaggen haar dorp in Sinjar, in het noorden van Irak, binnentrokken. Zij werd meegenomen, haar zes broers en moeder afgeslacht.

Duizenden meisjes en vrouwen uit de Yazidi-gemeenschap, door IS als afvallígen beschouwd, ondergingen hetzelfde lot. Duizenden jongens werden standrechtelijk geëxecuteerd. Murad ijvert er tot op de dag van vandaag voor om die slachtpartij, de directe aanleiding voor de VS om een militair offensief tegen IS te beginnen, internationaal erkend te krijgen als genocide.

Murad werd maandenlang vastgehouden in Mosul, waar zij – na gedwongen tot de islam te zijn bekeerd – door de ene na de andere jihadist werd doorverkocht.
Ze onderging bijna dagelijks martelingen en verkrachtingen. Totdat op een dag een IS-strijder vergat de deur op slot te doen en zij met gevaar eigen leven, en de hulp van een gezin, wist te ontsnappen.

Zij was nog maar nauwelijks in veiligheid of zij deed haar verhaal voor de VN-Veiligheidsraad. Een gedetailleerd relaas dat de wereld schokte. Waar tal van Yazidi-vrouwen niet willen of durven te praten over hun ervaringen, kiest zij er juist voor om de publiciteit te zoeken in een poging internationale steun voor haar gemeenschap te krijgen. Nu is Murad VN-ambassadeur voor de slachtoffers van Mensensmokkel.

Ze woont in Duitsland, waar het geluk haar eindelijk weer toelacht: twee maanden geleden maakte ze haar verloving bekend met een collega Yazidi-activist.

De bewakers hielden zich op gepaste afstand in het Amsterdamse American hotel maar hen ontging niets.

De geïnterviewde arts sprak intens maar zacht. Gelukkig maar voor de tafels om ons heen want het orderwerp was verschrikkelijk. Vrouwen die op verschrikkelijke wijzen werden verkracht en waarvan de vagina’s waren verminkt door zuren, messen en zelfs kogels. Ze werden allen behandeld door dokter Dennis Mukwege in de eenvoudige kliniek in de heuvels boven Bukavu in het door oorlogsgeweld geteisterde Oost-Congo.

De gynaecoloog betoogde op een koude dag in januari in 2015 al wat hij na het ontvangen van de Nobelprijs voor de Vrede ongetwijfeld zal herhalen als hij die prijs in ontvangst neemt: verkrachting is een wapen in de oorlog. Net zo afschuwelijk als het inzetten van chemische wapens en het zou prominenter in het oorlogsrecht opgenomen moeten worden.
„Verkrachting is een massavernietigingswapen. Dit soort wandaden heeft niets met seks of lust te maken. De menselijke waardigheid wordt aangetast. Een vader voor wiens ogen zijn dochter wordt verkracht vraagt zich af wat voor man hij is. Een vrouw die wordt verkracht denkt geen goede moeder of echtgenote meer te kunnen zijn. Een vrouw wiens genitaliën en baarmoeder worden verminkt kan geen kinderen meer krijgen.”

Toen al had dr. Mukwege 45.000 vrouwen geholpen. Bij terugkeer uit Amsterdam waar hij via Stichting Vluchteling een prijs ontving op het Goed Geld Gala van de Postcode Loterij wachtten er nog eens 15000 vrouwen op hem. Voor hen is hij een held.

Voor anderen niet. Dit soort geluiden kunnen ze in de Congo niet gebruiken. Zes keer werd er een aanslag op zijn leven gepleegd vandaar de bewaking in Amsterdam. Hij vluchtte zelfs een keer naar de VS, maar keerde terug toen hij hoorde dat de doorgaans straatarme vrouwen die behandeld moesten worden geld inzamelden voor zijn terugkeer. Die kon hij niet in de steek laten.

Verkrachting als wapen

door Ralph Dekkers

Ntarurnja is kort daarvoor door tien Congolese rebellen op brute wijze verkracht als ze zittend op een aftands ziekenhuisbed in de broeierige jungle haar verhaal doet.

Ze vertelt met bevende stem hoe de mannen eerst haar baby wurgden, vervolgens haar zoon van tien in het vuur gooiden om zich daarna op haar te richten. Niet alleen met hun lichamen, maar ook met een scherpe hooivork. „Ik voelde zo veel pijn, maar ik kon alleen aan mijn kinderen denken.” En aan haar man, want ze was bang om door hem verstoten te worden. Zoals zo vaak gebeurt met de vrouwen die in het oosten van Congo slachtoffer zijn van verkrachting.

De holle blik in de ogen van Ntarurnja staat me nu, jaren later, nog steeds bij. Net als de verhalen van andere vrouwen, van 15 tot 70 jaar, die het slachtoffer waren van groepsverkrachtingen, waarbij de rebellen hun bajonetten en andere objecten gebruikten om hen te penetreren.

Oorlogen zijn altijd gruwelijk, maar grof seksueel geweld tegen vrouwen (en kinderen) steekt er bovenuit. Zoals het verhaal van Hanna, een Yazidi-vrouw die in 2014. door de jihadisten van IS werd ontvoerd tijdens de gigantische geweldorgie op de Sinjar-berg in het noorden van Irak. In een benauwde vluchtelingentent wilde ze per se haar verhaal doen, hoe moeilijk dat ook voor haar was. Je ergste trauma’s delen met een onbekende westerling… ga er maar aanstaan.

Krachtig, maar met dezelfde holle blik in haar ogen als Ntarurnja, vertelde ze hoe ze door de ene na de andere extremist werd mishandeld. „Het was gruwelijk. Toen ik door een Oekraïense IS’er werd vastgehouden, kwamen er dagelijks mannen langs die mij verkrachtten. Ik wilde me verzetten, maar daar was geen beginnen aan. Als ik huilde, werd ik in elkaar geslagen.”

Congo en Irak zijn slechts twee van de vele conflicten waar verkrachting als oorlogswapen wordt ingezet. De bekendste activisten uit die twee landen, Dennis Mukwege en Nadia Murad, kregen gisteren de Nobelprijs voor de Vrede toegekend. Eindelijk erkenning voor de strijd tegen een van de meest barbaarse vormen van geweld. Seksueel geweld in conflictgebieden is wijdverbreid, toch erkennen de Verenigde Naties verkrachting pas sinds 2008 als een oorlogsmisdaad. De daders zijn niet uit op seksuele bevrediging, maar willen – naast het zaaien van angst – de gemeenschap van de vijand ontwrichten. Daarom wordt het veel gebruikt tijdens etnische zuiveringen. Servische soldaten beten tijdens de oorlog in Bosnië hun moslimslachtoffers we dat zij nu een Servisch kind zouden krijgen. In totaal werden in Bosnië ruim 20.000 meisjes en vrouwen verkracht.

De lijst is lang: van de Pakistaanse troepen die in de jaren ’70 ruim 200.000 vrouwen verkrachtten, en hen dwongen Punjabi baby’s te baren, tot de ”troostmeisjes’ in Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Birmese troepen die recentelijk nog de vrouwen van de Rohingya-minderheid verkrachtten.

De slachtoffers – vooral vrouwen, maar ook mannen – worden vaak door hun naasten verstoten, een van de meest desastreuze en destabiliserende effecten. Zo was daar in de jungle van Oost-Congo de 40-jarige Beatrice, wier man niets meer van haar moest weten. „Ik zie als enige uitweg nog om als prostituee te gaan werken”, vertelde ze met de tranen in haar ogen. Dan zou ze in ieder geval nog geld krijgen voor de seksuele handelingen.

Andere slachtoffers ontwaakten elke keer met de vraag of ze die dag wel het lef hadden om zelfmoord te plegen. Ook bij Hanna, de Yazidi-vrouw, was er geen enkele sprake van vreugde toen ze na maanden van verschrikkingen eindelijk haar vrijheid terug had. „Fysiek leef ik, maar mentaal ben ik dood.”

Gelukkig zijn er voor Hanna en Ntarurnja mensen als Murad en Mukwege, die hen bijstaan en voor hen opkomen.

Rode Kruis “Break the Silence Disco”

Facebooktwitterlinkedinmail

Rode Kruis logo

Het Rode Kruis vraagt op Bevrijdingsdag aandacht voor ongedocumenteerden met de ‘Break the Silence Disco’. Tijdens de stille disco delen jongeren zonder verblijfsvergunning hun levensverhaal en favoriete muziek met bezoekers. De hulporganisatie wil hiermee laten zien dat vrijheid niet voor iedereen vanzelfsprekend is en festivalbezoekers op een luchtige manier in contact brengen met een zwaar onderwerp. De Break the Silence Disco zal op 5 mei op alle Bevrijdingsfestivals staan.

Tijdens de stille disco kunnen bezoekers via een eigen koptelefoon naar de verhalen en muziek van vijf jonge migranten luisteren. Zij vertellen over hun land van herkomst, hun verblijf in Nederland en wat vrijheid voor hen betekent. Peter uit Gambia is een van de insprekers. Tijdens het inspreken had hij nog geen verblijfsvergunning; inmiddels heeft hij die wel. Peter: “Ik vluchtte naar Nederland voor vrijheid, omdat ik in mijn eigen land niet veilig was. Ik wil de stem van de mensen zonder stem zijn.”

Vrijheid

Het Rode Kruis vindt het belangrijk om stil te staan bij vrijheid. In Nederland zijn naar schatting ongeveer enkele tienduizenden ongedocumenteerden; onder hen ook vele jongeren. Zij dromen over een toekomst, waarin ze kunnen doen wat ze willen. Zoals Izzy: “Vrijheid betekent voor mij de mogelijkheid om dingen op je eigen manier te doen. En om te kunnen zijn wie je bent.”

De Break the Silence Disco is gratis toegankelijk voor iedereen. Van 13 tot 18 uur kunnen mensen luisteren naar de bijzondere verhalen van de gevluchte migranten. De verhalen zijn komende zomer ook op een aantal festivals te beluisteren, zoals op Pinkpop. Vorig jaar stond de stille disco voor het eerst op 12 bevrijdingsfestivals en kwamen meer dan 3500 bezoekers dansen op de muziek en luisteren naar de verhalen van gevluchte jongeren.

Bezoek de website van omroep Leo

« Older Entries Recent Entries »