Category Archives: portretten

Portret van Sazan Melko

Facebooktwitterlinkedinmail

Onlangs had ik een gesprek met Sazan Melko. Zij is als vluchtelinge in Nederland terecht gekomen.
Je kiest er niet voor vluchteling te zijn maar is dat onverhoopt de onafwendbare stap die gemaakt moet worden dan verdient het alle respect als deze mensen aan hun toekomst blijven geloven en werken.

Sazan heeft voor zichzelf en zeker ook voor anderen een zeer welkome draai aan haar leven gegeven. Gedurende haar integratieproces , de Nederlandse taal en samenleving te leren kennen kwam zij in contact met Marianne en Dick de Lange. Dit werd een blijvende vriendschap. Via hen ontstond ook het contact met het Mondiaal centrum, van daaruit werd haar de vraag voorgelegd of zij een activiteit wist te bedenken voor het centrum om mee naar buiten te kunnen treden. Een brainstorm-sessie met Marianne en Dick leverde het idee van het “maatjes project” op.

Met een gedegen achtergrond van docente Arabische talen in Koerdistan en op haar 42ste ook nog begonnen aan een studie “maatschappelijk werk” aan Hoge school AVANCE Breda kon Sazan al gauw handen en voeten geven aan dit idee.
“De nieuwkomer meld zich aan met bv de hulpvraag om met mensen in contact te komen, aan de andere kant biedt een Nederlander, of iemand die hier al geïntegreerd is, zich aan om nieuwkomers in de praktijk wegwijs te maken. En dit op een ongedwongen manier, zoals je met vrienden bv. een dagje op stap gaat”.
Taal komt hier zeker bij kijken. De taal is tenslotte in alle gevallen essentieel.

Sinds 2015 is Sazan officieel coördinatrice van het maatjes-project. En bezig als zij is heeft zij sinds januari 2019 de functie van ombudsvrouw op zich genomen. Gaandeweg merkte zij dat het voor mensen binnen het project zodanig veilig voelde dat zij ook over hun problemen durfde te vertellen. Dit kon van alles inhouden; Van een formulier niet in kunnen vullen tot aan psychische nood waarvoor iemand natuurlijk doorgestuurd moet worden. Wie kent niet de soms complexe ambtelijke papierwinkel waar wij op gezette tijden allemaal een punthoofd van krijgen. Sazan is met deze mensen in gesprek gegaan en wist o.a. vanwege haar opleiding de wegen die bewandeld diende te worden. Ook hier liet zij het niet bij de constatering. Van uit deze aantoonbare noodzaak is zij haar ombudsfunctie begonnen. Deze functie is sinds januari 2019 officieel erkend.

En dan is Sazan nog niet klaar hoor.
Er valt bv nog te denken aan computerles, fietsles, conversatielessen, kleding- en spullenhulp.
Sazan komt op mij over als een zelfverzekerde vrouw die haar kunne en kunde graag benut ten dienste van anderen. Met twee voeten stevig op de grond bereikt zij haar doelen om dan vol goede moed aan een volgend plan te beginnen.
Geweldig! Ik heb er veel respect voor.

Door: Anneke

Portret van Mustafa

Facebooktwitterlinkedinmail

Mustafa, een bewoner van het Mondiaal Centrum Breda, werd geïnterviewed en zijn verhaal werd gepubliceerd op de website van Zorg voor elkaar Breda. Lees hoe hij zich afsluit van de ellende in zijn thuisland en hoe hij probeert om zijn leven weer vorm te geven, in deze voor hem zeer onzekere tijd en waar hij afleiding en hulp vindt.

Lees het hele verhaal van Mustafa op

Sfeerfoto van de inloop waar ook Mustafa vaak komt
Sfeerfoto van de inloop waar ook Mustafa vaak komt

Portret van bewoner Omar

Facebooktwitterlinkedinmail

Omar

Een man uit Irak. Vriendelijk en zachtaardig, iemand waarbij je je op je gemak voelt. Ogenschijnlijk neemt hij het leven rustig voor wat het is. In het gesprek blijken er toch belangrijke zaken te zijn waar hij geen vrede mee heeft. Het is zijn sterke karakter dat hem staande houdt.

Overheidsambtenaren maakten hem het leven zodanig moeilijk dat hem niets anders overbleef dan te vluchten.
Nu in Nederland wacht hij op een positieve uitspraak over zijn verblijfsstatus.

Omar is onder heel zijn zachtaardige karakter zeer uitgesproken in zijn mening op diverse onderwerpen. Hij ziet gebeuren dat godsdiensten die de grote liefde prediken dat niet waar maken. Maar juist verdeeldheid en geweld creëeren. Van enig democratisch denken is in de Islam volgens hem geen sprake. Hij heeft zich dan ook daarvan gedistancieert.
Hij wil in Nederland eenn status krijgen en zich dan de taal eigen maken om zo wat te kunnen betekenen als vrijwilliger in de zorgsector. Dat zal hem een stuk levensinvulling geven.

Het enige wat hij dan nog mist is zijn familie. Hij kan zelf Irak niet meer in en dit is een ontbering die hem zwaar op de schouders drukt.

Omar neemt het leven stap voor stap. Ik kan alleen maar respect hebben voor zijn kracht om ondanks alles toch zijn mogelijkheden te benutten.

door: Anneke